|
شورها در سر و با خلق نمی یارم گفت *** زخمها بر دل و فریاد نمی یارم کرد
|
تصنیف "اسرار عشق " به آهنگسازی سعید فرج پوری
![]()
| دانــلــود |
حجم فایل: ۱.۴۷ مگابایت
مدت زمان اجرا: ۶ دقیقه و ۱۶ ثانیه
دانلود تصنیف «قیــژک کــولی» اثر همایون شجریان و گروه دستان
![]()
| دانــلــود |
حجم فایل: ۱.۷۹ مگابایت
مدت زمان اجرا: ۷ دقیقه و ۳۸ ثانیه
منبع :وبلاگ همایون شجریان
((به نام اهورای پاک))
روز عشق ایران باستان
ما خواستارشادی مزدا هستیم
خواستار آن خوشی هستیم که معشوق به عاشق می دهد
گات ها , هات 43 بند 20.

سپندار مز , فروتتنی و پاک دامنی,مهر و محبت و عشق,جشن ملی مذهبی ایرانیان که از دوران اقتدار وشکوه پادشاهی هخامنشیان مرسوم بوده است.
احترام به زنان , پیش کش هدایا بین عشاق و رعایت حقوق بانوان سرزمین پارس شاخصه های این جشن با شکوه بوده است.
سپندار مز ریشه در سرود گات های اشو زرتشت دارد . قدمتی بیش از 3700 سال.
این جشن را از برای ایران دخت ها و پسران آریایی به رسم نیاکانمان جشن می گیریم و خط بطلانی بر فرهنگ بیگانگان (valntine) خواهیم کشید.
سپندارمزگان جشن باستانی عشق بر عاشقان ایران زمین و تمامی پارسی گویان گرامی باد.

29 بهمن ماه 3745 ایرانی زرتشتی برابر با 1386 خورشیدی
انجمن گسترش فرهنگ پارسه
از تمامی بینندگان خواهش می کنم این مطلب رو در وبلاگ خوددرج کنند
پاینده باد ایران
----------------------------------------------------------------------------

در کوچه سار شب (سرای بی کسی) - دشتی
آواز : استاد محمدرضا شجریان
آهنگ :استاد محمد رضا لطفی
شعر : استاد هوشنگ ابتهاج
-------------------------------------------------------------------------------
درین سرای بی کسی کسی به در نمی زند
به دشت پر ملال ما پرنده پر نمی زند
یکی ز شب گرفتگان چراغ بر نمی کند
کسی به کوچه سار شب در سحر نمی زند
نشسته ام در انتظار این غبار بی سوار
دریغ کز شبی چنین سپیده سر نمی زند
دل خراب من دگر خراب تر نمی شود
که خنجرغمت ازین خراب تر نمی زند
گذر گهی است پر ستم که اندرو به غیرغم
یکی صلای آشنا به رهگذر نمیزند
چه چشم پاسخ است از این دریچه های بسته ات
برو که هیچ کس ندا به گوش کر نمی زند
نه سایه دارم و نه بر بیفکنندم و سزاست
وگرنه بر درخت تر کسی تبر نمی زند

«حاج قربان سلیمانی» تنها بازمانده بخشیهای شمال خراسان و مشهورترین موسیقیدان مقامی تاریخ موسیقی ایران ظهر روز گذشته (یکشنبه 30 دی) در سن 87 سالگی و به علت کهولت سن درگذشت. با مرگ حاج قربان عملاً فرهنگ بخشیگری در شمال خراسان به پایان رسید.
به گزارش پایگاه خبری فرهنگ و آهنگ، این دوتار نواز برجسته که تا کنون به دفعات در فستیوالهای مختلف موسیقیهای آیینی در کشورهای فرانسه، هلند، پرو، تونس، بلژیک، انگلستان، سوییس، کلمبیا، اکوادور، پاناما و آمریکا شرکت کرده و موفق به کسب جایزه ستاره فستیوال «آونیون» شده بود، تمام عمر خود را در روستای علیآباد شهرستان قوچان در استان خراسان رضوی به کشاورزی پرداخت.
حاج قربان از دو ماه پیش دچار بیماری شدید بود و حال وی در این دوماه نواسانات بسیاری داشت. خبر مرگ این هنرمند ارزنده درحالی مخابره شد که طی هفته گذشته اخباری مبنی بر بهبودی ضمنی احوال حاج قربان، در بین اهالی موسیقی گفته میشد.
او تنها بازمانده از بخشی های خراسان بود، از هشت سالگی دو تار به دست گرفت و نزد پدرش که از نوازندگان صاحب نام دوتار شمال خراسان به شمار میرفت، به شاگردی پرداخت. هنگام درگذشت پدر، 22 سال سن داشت و از آن پس نزد «غلامحسین بخشی جعفر آبادی»، «حاج محمد بخشی قیطانی» و «عوض بخشی» به آموختن دوتار روی آورد. او به گفته خود 15-16 سال دست به ساز نزد. ظاهراً علت آن هم اعتقادات و پایبندی وی به سخنان یکی از روحانیون روستای خویش بود که باعث شد او از ساز دوری کند. اما وقتی روحانیون دیگری به وی توصیه کردند که موسیقی موهبتی الهی است، دوباره ساز در دست گرفت و به نواختن پرداخت. او فعالیت مجددش را از سال 1367 با برنامه تلویزیونی «اندیشه هنر» شروع کرد و درسال 1369 در جشنواره موسیقی فجر، نوازنده برتر انتخاب شد و از آن سال به بعد هم به عنوان داور در جشنواره موسیقی فجر حضور یافت.
![]() |
حاج قریان: «این یک موسیقی عرفانی است، اگر آشکار نکنیم موسیقی آبرویی نخواهد داشت. همهاش حکمت و عرفان و الهیات بوده وآدم باید پاک باشد که به آن برسد...» |
منبع :پایگاه خبری فرهنگ وآهنگ www.culture-music.net
نمونه اي از هنرنمايي استاد وفيلم کوتاهي از ايشان با نام زخمه هاي عشق را در youtube مشاهده نماييد :